Czym jest muzyka, jakie ma rodzaje i funkcje, kto się nią zajmuje zawodowo, gdzie jej słuchać, jak zachować się na koncercie i jak szukać muzyki w internecie.
Wersja październik 2026
Adolph Menzel, Koncert fletowy Fryderyka Wielkiego w Sanssouci (1850–1852), fragment. Domena publiczna.
¶
Muzyka jest wszędzie
Eugène Lecoindre, W kawiarni koncertowej (ok. 1885). Słuchacze w café-concert, gdzie przy stolikach słuchano piosenek i muzyki rozrywkowej. Domena publiczna.
Rano budzi cię melodia z telefonu. W szkole śpiewasz z chórem, po południu ćwiczysz na instrumencie, a wieczorem w filmie słyszysz muzykę, która straszy albo wzrusza. Muzyka jest wokół nas, nawet gdy jej nie zauważamy.
Ta strona odpowiada na pytania, które stawia się na pierwszych lekcjach wiedzy o muzyce. Czym jest muzyka? Jakie są jej rodzaje i do czego służy? Kto zajmuje się muzyką zawodowo? Gdzie można jej posłuchać na żywo, jak zachować się na koncercie i gdzie szukać wiadomości i nagrań w internecie?
¶.1Co znajdziesz na tej stronie
Rozdziały I–III: pojęcie muzyki, jej rodzaje i funkcje.
Rozdział IV: trzynaście zawodów związanych z muzyką i porównanie ich pracy.
Rozdziały V–VII: życie muzyczne, czyli instytucje kultury, konkursy i festiwale, zasady zachowania na koncercie.
Rozdział VIII: muzyka w internecie: bazy wiedzy, aplikacje, serwisy z nagraniami i jak mądrze z nich korzystać.
Rozdziały IX–XIII: ściągawka, ćwiczenia, nagrania, słowniczek i quiz.
W programie WOM: rok I, lekcje 2 (czym jest muzyka, rodzaje i funkcje), 9 (zawody), 35 (instytucje kultury i savoir-vivre) i 37 (muzyka w internecie); rok III, lekcje 35–36 (instytucje, konkursy i festiwale w Polsce). Podstawa programowa: działy 1 (pojęcie muzyki), 2 (zawody związane z muzyką), 3 (życie muzyczne) i 11 (zasoby internetowe).
Hymn hurycki h.6 do bogini Nikkal, przerys tabliczki z Ugarit (dziś Ras Szamra w Syrii), ok. 1400 p.n.e. Nad podwójną kreską jest tekst hymnu, pod nią wskazówki dla grającego. Domena publiczna.
Szkolna definicja brzmi tak: muzyka to sztuka polegająca na celowym organizowaniu struktur dźwiękowych w czasie. Struktury dźwiękowe to dźwięki połączone w całość: melodie, współbrzmienia, rytmy. Ważne są trzy określenia. Sztuka, bo muzyka, jak malarstwo czy poezja, wyraża myśli i uczucia. Celowe organizowanie, bo dźwięki nie biorą się przypadkiem: ktoś je wybiera i układa. W czasie, bo utwór trwa i rozwija się od początku do końca. Obraz widzisz cały naraz, a muzykę słyszysz krok po kroku.
1.1Materiał muzyki
Materiałem, z którego powstają dzieła muzyczne, są dźwięki. W każdej epoce porządkowano je według innych zasad.1 Dlatego chorał gregoriański, fuga Bacha i piosenka rockowa brzmią zupełnie inaczej, choć każda z nich to muzyka. Jak opisać dźwięki utworu (melodię, rytm, dynamikę, barwę), wyjaśnia kompendium Elementy dzieła muzycznego.
1.2Od kiedy istnieje muzyka
Muzyka towarzyszy ludziom od zawsze. Powstawała przy pracy, zabawie i obrzędach religijnych, łączyła się z tańcem i słowem. Z czasem stała się osobną sztuką. Trudno wskazać kulturę, w której nie byłoby muzyki.1 Badacz muzyki różnych kultur Alan Merriam napisał, że dźwięk muzyczny może być tworzony „jedynie przez ludzi i dla ludzi”.2 Śpiew ptaka jest piękny, ale muzyką nazywamy to, co tworzy człowiek.
1.3Hymn hurycki z Ugarit
Bardzo długo muzykę przekazywano tylko ze słuchu. Jeden z najstarszych zachowanych zapisów utworu muzycznego pochodzi z Ugarit, starożytnego miasta portowego na wybrzeżu dzisiejszej Syrii. W latach 50. XX wieku archeolodzy znaleźli tam gliniane tabliczki z pismem klinowym. Jedna z nich, oznaczona h.6, zachowała się prawie w całości. Zapisano na niej ok. 1400 roku p.n.e. hymn w języku huryckim do bogini Nikkal.3
W górnej części tabliczki jest tekst hymnu, w dolnej wskazówki dla muzyka, prawdopodobnie grającego na lirze albo harfie. Nie są to nuty w dzisiejszym sensie. Uczeni odczytują je różnie, dlatego istnieje kilka rekonstrukcji melodii i każda brzmi trochę inaczej.3
Zapamiętaj. Muzyka to sztuka celowego organizowania struktur dźwiękowych w czasie. Jeden z najstarszych zapisów muzyki to hymn hurycki do bogini Nikkal z Ugarit, z ok. 1400 roku p.n.e.
II
Rodzaje muzyki
Gamelan w Surakarcie (Solo) na Jawie, fotografia z lat 1890–1920 (autor nieznany). Przykład muzyki etnicznej. Tropenmuseum, CC BY-SA 3.0.
Muzykę można dzielić na wiele sposobów. Każdy podział odpowiada na inne pytanie: skąd pochodzi utwór, kto go wykonuje, ilu jest wykonawców, o czym jest i czy coś opowiada. Dlatego jeden utwór należy naraz do kilku rodzajów.1Pasja według św. Mateusza Bacha jest jednocześnie muzyką klasyczną, sakralną, wokalno-instrumentalną i zespołową.posłuchaj
2.1Skąd pochodzi muzyka
Muzyka klasyczna, nazywana też artystyczną, to utwory tworzone przez kompozytorów, zapisane w nutach i wykonywane w salach koncertowych, operach i kościołach. Słowo „klasyczna” w tym znaczeniu obejmuje wszystkie epoki, od średniowiecza po dziś, a nie tylko klasycyzm. Przykład: Eine kleine Nachtmusik Mozarta.posłuchaj
Muzyka ludowa to tradycyjna muzyka wsi, przekazywana ustnie, z pokolenia na pokolenie, bez nut.1 Każdy region ma swoje melodie, tańce i instrumenty. Przykład: góralska Nuta sabałowa z Podhala.posłuchaj Więcej o niej przeczytasz w kompendium Polska muzyka ludowa.
Muzyka etniczna to tradycyjna muzyka różnych narodów i kultur świata, zwłaszcza spoza Europy: indyjskie ragi, afrykańskie bębny, jawajski gamelan, czyli zespół gongów, metalofonów i bębnów. Często korzysta z innych skal i rytmów niż muzyka europejska.posłuchajposłuchaj
Muzyka popularna, inaczej rozrywkowa, to piosenki i utwory do słuchania, zabawy i tańca: pop, rock, jazz, hip-hop, muzyka taneczna. Dociera do bardzo wielu słuchaczy przez radio, płyty i internet, a jej wykonawcy często sami piszą utwory. Przykład: Dziwny jest ten świat Czesława Niemena z 1967 roku.posłuchaj
2.2Kto wykonuje i ilu jest wykonawców
Muzyka instrumentalna jest grana tylko na instrumentach, wokalna tylko śpiewana, z akompaniamentem albo bez niego, a wokalno-instrumentalna łączy śpiew z grą zespołu lub orkiestry.1 Chorał gregoriański Salve Regina to muzyka wokalnaposłuchaj, a pasja Bacha wokalno-instrumentalna.
Muzyka solowa to utwór dla jednego wykonawcy, na przykład suita Bacha na wiolonczelę soloposłuchaj albo ludowa kołysanka zaśpiewana przez jedną śpiewaczkę.posłuchajMuzyka zespołowa wymaga wielu wykonawców. Wójcik dzieli ją na kameralną (od 2 do 9 wykonawców, na przykład kwartet smyczkowy), chóralną (wielu śpiewaków) i orkiestrową (wielu instrumentalistów).1posłuchajposłuchaj
2.3O czym jest muzyka
Muzyka sakralna (religijna) powstaje dla kultu religijnego: na nabożeństwa, do modlitwy, na święta. Przykłady: chorał gregoriański, msza, pasja. Muzyka świecka nie wiąże się z religią: pieśni rycerskie i miłosne, muzyka dworska, symfonie, piosenki.1
Muzyka absolutna niczego nie opowiada. Liczą się dźwięki i budowa utworu, jak w fudze czy sonacie.posłuchajMuzyka programowa ilustruje opowieść, obraz albo ideę, które podaje tytuł lub opis (program). Do koncertu Wiosna z Czterech pór roku Vivaldi dołączył sonet o śpiewie ptaków i szmerze strumieni, a muzyka przedstawia te obrazy dźwiękami.4posłuchaj
Podstawa programowa wymaga, żeby rodzaj muzyki rozpoznać także z materiałów wizualnych. Patrz na miejsce, ludzi i instrumenty:
Kościół, organy, chór w ławkach: zwykle muzyka sakralna.
Sala koncertowa, orkiestra w strojach wieczorowych, dyrygent: muzyka klasyczna, orkiestrowa.
Wiejskie podwórze albo wesele, skrzypce, basy, dudy, stroje regionalne: muzyka ludowa (na obrazie Bruegla w rozdziale III grają dudziarze).
Gongi, sitar, egzotyczne stroje: muzyka etniczna (zdjęcie gamelanu obok).
Scena z gitarami elektrycznymi, perkusją, mikrofonami i światłami: muzyka popularna (rozrywkowa).
Jedna osoba z instrumentem albo sam śpiewak: muzyka solowa; grupa wykonawców: zespołowa.
Po czym poznać. Zadaj kilka pytań po kolei. Czy ktoś śpiewa? Ilu jest wykonawców? Czy to kościół, sala koncertowa, wieś, scena estradowa czy daleki kraj? Czy tytuł coś opowiada? Każda odpowiedź daje jeden rodzaj, a razem opisują utwór.
III
Funkcje muzyki
Pieter Bruegel starszy, Wesele chłopskie (ok. 1567–1568), Kunsthistorisches Museum w Wiedniu. Dwaj dudziarze grają na weselu: muzyka służy obrzędowi i zabawie. Domena publiczna.
Rodzaj mówi, jaka jest muzyka. Funkcja mówi, do czego służy. Badacze muzyki różnych kultur opisują wiele funkcji: muzyka może dawać przeżycie piękna, bawić, przekazywać wiadomości, być symbolem wspólnoty.2 W szkole wyróżniamy sześć głównych funkcji. Jeden utwór może pełnić kilka z nich naraz.
3.1Sześć funkcji muzyki
Funkcja religijna (obrzędowa). Muzyka towarzyszy modlitwie, liturgii i obrzędom. Śpiew chorałowy, kolędy w kościele, pieśni ludowe przy obrzędach doroczych i rodzinnych, na przykład przy weselnych oczepinach.posłuchajBogurodzica, najstarsza polska pieśń religijna, była też pieśnią rycerstwa.posłuchaj Więcej o niej w kompendium Średniowiecze.
Funkcja artystyczna (estetyczna). Słuchamy muzyki dla niej samej, dla przeżycia piękna. Tak słuchamy symfonii w filharmonii albo recitalu fortepianowego.
Funkcja użytkowa. Muzyka pomaga w czymś innym: w tańcu, marszu, pracy, w filmie, grze komputerowej i reklamie. Marsz ma równe metrum, w którym łatwo iść krokiem.posłuchajMarsz weselny Mendelssohna napisano do sztuki Szekspira, a dziś często gra się go na ślubach.posłuchaj Muzyka filmowa buduje nastrój sceny: w filmie Dzień, w którym zatrzymała się Ziemia (1951) Bernard Herrmann użył elektronicznego tereminu, żeby zabrzmiało to kosmicznie.4posłuchaj
Funkcja rozrywkowa. Muzyka do zabawy i odpoczynku: piosenki, muzyka taneczna, koncerty plenerowe.
Funkcja wychowawcza i terapeutyczna. Muzyka uczy, rozwija i wspiera leczenie. Kołysanka uspokaja dziecko, piosenki pomagają małym dzieciom uczyć się słów, a w szkole muzycznej uczysz się słuchać, współpracować i ćwiczyć wytrwale. Muzykoterapia to leczenie i wspieranie chorych za pomocą muzyki, prowadzone przez wykształconych terapeutów. Kołysanki znajdziesz w muzyce ludowejposłuchaj, klasycznej (Brahms)posłuchaj i filmowej: kołysanka Krzysztofa Komedy z filmu Romana Polańskiego Dziecko Rosemary (1968) stała się jednym z jego najbardziej znanych utworów.16posłuchaj
Funkcja społeczna i patriotyczna. Muzyka łączy ludzi i buduje wspólnotę: chór, kibice na stadionie, pieśni harcerskie. Najważniejszym przykładem jest hymn państwowy.
3.2Hymn państwowy
Hymnem Rzeczypospolitej Polskiej jest Mazurek Dąbrowskiego. Słowa napisał Józef Wybicki w lipcu 1797 roku w Reggio nell’Emilia we Włoszech, dla Legionów Polskich generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Melodia to ludowy mazurek, jej autor nie jest znany. Pieśń uznano za hymn państwowy w 1927 roku, a dziś wymienia ją Konstytucja.12posłuchaj Podczas hymnu stoimy w postawie wyrażającej szacunek, z powagą i spokojem, a mężczyźni w ubraniach cywilnych zdejmują nakrycie głowy. Tak mówi ustawa o godle, barwach i hymnie.12
Funkcja
Do czego służy
Przykład
religijna (obrzędowa)
modlitwa, liturgia, obrzędy
chorał, Bogurodzica, oczepiny
artystyczna (estetyczna)
przeżycie piękna, słuchanie w skupieniu
symfonia w filharmonii
użytkowa
taniec, marsz, praca, film, gra, reklama
Marsz weselny, muzyka filmowa
rozrywkowa
zabawa, odpoczynek
piosenki, muzyka taneczna
wychowawcza i terapeutyczna
nauka, rozwój, leczenie
kołysanka, muzykoterapia
społeczna i patriotyczna
wspólnota, uroczystości
hymn Mazurek Dąbrowskiego
Po czym poznać. Zapytaj: gdzie i po co tę muzykę wykonano? W kościele podczas nabożeństwa: funkcja religijna. W sali koncertowej, gdzie wszyscy słuchają w ciszy: artystyczna. Do tańca, marszu albo pod obraz w filmie: użytkowa. Na zabawie: rozrywkowa. Na uroczystości państwowej: patriotyczna.
IV
Zawody związane z muzyką
„Cajetan” (Anton Elfinger), karykatura młodego kompozytora, który dyryguje koncertem z partyturą „na wystrzały” (ok. 1850), wzorowana na rysunku Grandville’a. Domena publiczna.
Za każdym koncertem, płytą i audycją stoi wielu ludzi. Jedni muzykę tworzą, drudzy ją wykonują, inni budują instrumenty, nagrywają, organizują koncerty, piszą o muzyce albo ją badają. Podstawa programowa wymienia trzynaście zawodów. Łatwiej je zapamiętać w sześciu grupach.
Trzynaście zawodów z podstawy programowej na drodze utworu od pomysłu do słuchacza. Kolejność jest uproszczona: na przykład aranżer nie zawsze bierze udział, a wykonawca może być też kompozytorem. Schemat rysowany od zera.
4.1Tworzą muzykę
Kompozytor jest twórcą dzieła muzycznego. Wymyśla utwór i zapisuje go w nutach albo w programie komputerowym, żeby inni mogli go wykonać. Pisze symfonie, opery, piosenki, muzykę do filmów i gier. Jego pracy zwykle nie widać na scenie: pracuje przy biurku, przy instrumencie, przy komputerze.
Aranżer opracowuje istniejący utwór na inny skład wykonawców albo w innym stylu. Z piosenki na głos i gitarę robi wersję na orkiestrę, a z melodii ludowej utwór na chór. Nie wymyśla melodii od nowa, ale decyduje, kto co gra i jak to brzmi.
4.2Wykonują muzykę
Instrumentalista gra na instrumencie, a wokalista śpiewa. Grają i śpiewają z nut, z pamięci albo improwizując: solo, w zespole kameralnym, w orkiestrze, w chórze, w zespole rockowym czy jazzowym. Ich praca to codzienne, wieloletnie ćwiczenie. Najlepsi występują jako soliści, inni zarabiają w orkiestrach, chórach i zespołach albo uczą w szkołach muzycznych.
4.3Kierują zespołem
Dyrygent kieruje orkiestrą albo chórem. Na próbach uczy zespół utworu, a na koncercie gestami (często batutą) pokazuje tempo, wejścia, dynamikę i charakter muzyki. To on decyduje o interpretacji, choć sam nie wydaje żadnego dźwięku.posłuchaj Jako osobna specjalność dyrygowanie wykształciło się dopiero na początku XIX wieku; wcześniej zespół prowadził jeden z grających muzyków: kompozytor przy klawesynie lub organach albo pierwszy skrzypek (koncertmistrz).4 Już w XV wieku chór Kaplicy Sykstyńskiej trzymał wspólne tempo dzięki taktowi wybijanemu zwiniętym papierem. Jean-Baptiste Lully, kompozytor na dworze Ludwika XIV, dyrygował długą laską. W 1687 roku zranił się nią w stopę i zmarł z powodu zakażenia.4 Batuty używał już Louis Spohr, co w jego czasach było niezwykłe.4
Próba chóru Brunona Kittela w Berlinie (lata 1920–1928): chórmistrz stoi, przy fortepianie Werner Liebenthal. Domena publiczna.
Chórmistrz przygotowuje chór i nim dyryguje. Uczy śpiewaków partii, rozśpiewuje ich, dba o czystą intonację, wymowę tekstu i wspólne brzmienie. W operze i filharmonii chórmistrz przygotowuje chór, a na koncercie całością często dyryguje już dyrygent orkiestry.
4.4Rzemiosło i technika
Skrzypce „Mesjasz” (Messiah–Salabue) Antonia Stradivariego w Ashmolean Museum w Oksfordzie. Fot. Geni (2023), CC BY-SA 4.0.
Lutnik buduje, naprawia i konserwuje instrumenty strunowe: skrzypce, altówki, wiolonczele, kontrabasy, gitary. Pracuje w pracowni z drewnem, dłutami, klejem i lakierem. Najsłynniejszym lutnikiem w historii jest Antonio Stradivari z Cremony we Włoszech (ok. 1644–1737), uczeń Nicolò Amatiego. Swoje skrzypce sygnował od 1666 roku, a do dziś zachowało się około 650 jego instrumentów, nazywanych stradivariusami.4 Muzycy cenią je za brzmienie, a kolekcjonerzy płacą za nie miliony.posłuchaj Lutnicy mają swój konkurs w Poznaniu: Międzynarodowy Konkurs Lutniczy im. Henryka Wieniawskiego.7
Reżyserka studia nagrań z konsoletą i komputerem: tu pracuje reżyser dźwięku. Fot. Dayron Villaverde (2016), CC0.
Reżyser dźwięku odpowiada za techniczną i artystyczną jakość nagrania albo nagłośnienia koncertu. Ustawia mikrofony, nagrywa, wybiera najlepsze fragmenty, ustala proporcje instrumentów i barwę całości. Musi mieć świetny słuch i znać zarówno muzykę, jak i technikę. Pracuje w studiu nagrań, w radiu, w telewizji i przy konsolecie na koncertach.
DJ dobiera i miksuje nagrania na żywo: w klubie, w radiu, na imprezie. Łączy utwory tak, żeby muzyka płynęła bez przerwy, dopasowuje tempo i nastrój do słuchaczy. Nie gra na tradycyjnym instrumencie, ale gramofony, odtwarzacze i komputer są jego narzędziami.
4.5Organizują i opowiadają o muzyce
Animator kultury organizuje koncerty, warsztaty, festiwale i zajęcia muzyczne, na przykład w domu kultury albo w bibliotece. Zaprasza wykonawców, zbiera publiczność, przygotowuje wydarzenie od strony organizacyjnej.
Dziennikarz muzyczny pisze i mówi o muzyce: recenzuje koncerty i płyty, przeprowadza wywiady, prowadzi audycje w radiu (na przykład w Programie Drugim Polskiego Radia, czyli Dwójce), pisze do gazet i portali.
4.6Badają muzykę
Muzykolog to naukowiec, który bada historię muzyki, dawne rękopisy i druki, życie kompozytorów, muzykę różnych kultur. Pracuje na uniwersytecie, w bibliotece, w archiwum, w muzeum, wydaje nuty dawnych mistrzów. Z jego pracy korzystają autorzy encyklopedii i podręczników.
Teoretyk muzyki bada budowę utworów: harmonię, kontrapunkt, formę, rytm. Pisze podręczniki i często uczy tych przedmiotów w szkołach muzycznych i na uczelniach.
4.7Porównanie
Podstawa wymaga, żeby umieć porównać specyfikę tych zawodów. Pomoże tabela. Zwróć uwagę, kto tworzy, kto wykonuje, kto pracuje na scenie, a kto poza nią.
Zawód
Co robi
Gdzie pracuje
Rola
kompozytor
wymyśla i zapisuje nowe utwory
w domu, przy instrumencie, przy komputerze
tworzy
aranżer
opracowuje utwór na inny skład lub w innym stylu
w studiu, dla zespołów i orkiestr
tworzy (opracowuje)
instrumentalista
gra na instrumencie
na scenie, w orkiestrze, w zespole, w szkole
wykonuje
wokalista
śpiewa solo albo w zespole
na scenie, w operze, w chórze, w studiu
wykonuje
dyrygent
prowadzi orkiestrę lub chór, decyduje o interpretacji
na próbach i koncertach
kieruje
chórmistrz
uczy chór partii, dba o intonację i brzmienie
w chórze, w operze, w filharmonii
kieruje
lutnik
buduje i naprawia instrumenty strunowe
w pracowni lutniczej
rzemiosło
reżyser dźwięku
nagrywa, miksuje, nagłaśnia
w studiu, w radiu, na koncertach
technika
DJ
dobiera i miksuje nagrania na żywo
w klubie, w radiu, na imprezie
technika i rozrywka
animator kultury
organizuje koncerty i zajęcia
w domu kultury, w bibliotece
organizuje
dziennikarz muzyczny
pisze recenzje, prowadzi audycje i wywiady
w radiu, w gazecie, w internecie
opowiada
muzykolog
bada historię muzyki i dawne źródła
na uczelni, w bibliotece, w archiwum
bada
teoretyk muzyki
bada budowę utworów, uczy harmonii i form
na uczelni, w szkole muzycznej
bada i uczy
Jak odróżnić podobne zawody. Kompozytor wymyśla nowy utwór, aranżer opracowuje już istniejący. Dyrygent prowadzi orkiestrę (albo chór) na koncercie, chórmistrz przygotowuje chór. Reżyser dźwięku nagrywa i miksuje muzykę innych, DJ miksuje gotowe nagrania na żywo dla publiczności. Muzykolog bada głównie historię muzyki, teoretyk budowę utworów.
V
Instytucje kultury
Gmach Filharmonii w Warszawie na pocztówce z 1901 roku, wydanej przez St. Winiarskiego. Domena publiczna.
Muzyki można słuchać w domu, ale na żywo słucha się jej w miejscach, które specjalnie po to powstały. Polska ustawa o działalności kulturalnej wymienia między innymi takie formy: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne i galerie sztuki. Lista jest otwarta: ustawa poprzedza ją słowami „w szczególności”, czyli podaje tylko przykłady.5
5.1Instytucje, w których gra się muzykę
Filharmonia to instytucja z własną orkiestrą symfoniczną, często też z chórem, która organizuje koncerty symfoniczne, kameralne i recitale solistów. Filharmonia Warszawska, dziś Filharmonia Narodowa, dała pierwszy koncert 5 listopada 1901 roku w nowym gmachu przy ul. Jasnej. Orkiestrą dyrygował jej współzałożyciel Emil Młynarski, a solistami byli Ignacy Jan Paderewski i Wiktor Grąbczewski. Zabrzmiała wyłącznie muzyka polska.17 W Filharmonii odbył się pierwszy Konkurs Chopinowski w 1927 roku i tu odbywa się on do dziś.6
Opera wystawia dzieła sceniczne: opery i balety. Ma orkiestrę, chór, solistów, balet, a także pracownie kostiumów i dekoracji. Narodową sceną operową jest Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie, organizator Konkursu Moniuszkowskiego (rozdział VI).
Operetka i teatr muzyczny wystawiają lżejsze formy sceniczne: operetki, musicale, widowiska muzyczne.
Orkiestra może być osobną instytucją, na przykład orkiestra radiowa albo kameralna, która gra w różnych salach i nagrywa płyty.
Filharmonia Warszawska: sala główna z estradą i organami, dyrektor Emil Młynarski i orkiestra. Fot. Leonard Kowalski (1901). Domena publiczna.
5.2Instytucje, które uczą i przechowują
Dom kultury i ognisko artystyczne prowadzą zajęcia dla dzieci i dorosłych: naukę gry, chóry, zespoły, warsztaty, koncerty. Pracuje w nich animator kultury. Muzeum pokazuje instrumenty, rękopisy i pamiątki po kompozytorach. Biblioteka przechowuje i wypożycza nuty, książki i nagrania, a cyfrowa biblioteka Polona udostępnia w internecie skany dawnych nut i rycin.
Poza tymi instytucjami ważne miejsca życia muzycznego to szkoły i uczelnie muzyczne, kościoły z koncertami organowymi, radio i telewizja. Program Drugi Polskiego Radia, czyli Dwójka, transmituje koncerty i konkursy.
5.3Twój dziennik koncertowy
Podstawa programowa oczekuje, że uczeń bierze udział w koncertach i wydarzeniach szkolnych i potrafi potem wymienić wykonawców, kompozytorów i utwory, które poznał. Po każdym koncercie zapisz krótko:
Gdzie i kiedy? Data, miejsce (sala szkolna, filharmonia, kościół, dom kultury).
Kto wykonywał? Solista, zespół, orkiestra, chór, dyrygent.
Co zabrzmiało? Kompozytorzy i tytuły utworów (z programu koncertu).
Jaki to rodzaj muzyki? Na przykład klasyczna, instrumentalna, zespołowa (rozdział II).
Co zapamiętałeś? Jeden utwór, który ci się podobał, i dlaczego.
Zapamiętaj. Filharmonia gra koncerty symfoniczne i kameralne, opera wystawia opery i balety, operetka i teatr muzyczny lżejsze widowiska, dom kultury prowadzi zajęcia i koncerty dla mieszkańców.
Na konkursie muzycy rywalizują ze sobą. Grają albo śpiewają przed jury w kilku etapach, a najlepsi dostają nagrody i zaproszenia na koncerty. Festiwal to seria koncertów w ciągu kilku dni, zwykle poświęcona jednemu rodzajowi muzyki. Na niektórych festiwalach odbywają się też konkursy, na przykład w Kazimierzu Dolnym czy w Opolu. Polska ma kilka konkursów i festiwali znanych na całym świecie.
6.1Konkurs Chopinowski
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina odbył się pierwszy raz w 1927 roku w Filharmonii Warszawskiej. Powstał z inicjatywy pianisty i pedagoga Jerzego Żurawlewa. Wystąpiło 26 pianistów z ośmiu krajów, a wygrał Lew Oborin ze Związku Radzieckiego; drugi był Stanisław Szpinalski.6
Konkurs miał się odbywać co pięć lat. Przed II wojną światową odbyły się jeszcze dwie edycje, w 1932 i 1937 roku. Pierwszy powojenny konkurs był w 1949 roku, a następny, wyjątkowo po sześciu latach, w 1955 roku, bo trwała odbudowa Filharmonii Narodowej.6 Uczestnicy grają utwory Chopina. Wśród zwycięzców byli Polacy: Halina Czerny-Stefańska (1949, razem z Bellą Dawidowicz), Adam Harasiewicz (1955), Krystian Zimerman (1975) i Rafał Blechacz (2005).6 XIX Konkurs w październiku 2025 roku wygrał Eric Lu ze Stanów Zjednoczonych, który w finale zagrał z Orkiestrą Filharmonii Narodowej Koncert f-moll; wśród laureatów był Polak Piotr Alexewicz (V nagroda).6posłuchajposłuchaj Organizatorem jest Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, który transmituje przesłuchania na swoim kanale YouTube.
6.2Konkurs Wieniawskiego
Ginette Neveu, zwyciężczyni I Konkursu Wieniawskiego (1935), na zdjęciu Maxa Dupaina z Sydney (1948). State Library of New South Wales, domena publiczna.
Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego odbył się pierwszy raz w dniach 3–16 marca 1935 roku w Warszawie, w setną rocznicę urodzin patrona. Zainicjował go bratanek kompozytora, Adam Wieniawski. Wygrała Francuzka Ginette Neveu, a drugi był Dawid Ojstrach.7posłuchaj Drugi konkurs odbył się dopiero w grudniu 1952 roku, w Poznaniu, bo Warszawa była zniszczona po wojnie. Od tej pory konkurs odbywa się w Poznaniu, zwykle co pięć lat. Na październik 2026 roku przypadła jego 17. edycja.7 To samo Towarzystwo Muzyczne im. Henryka Wieniawskiego organizuje też Międzynarodowy Konkurs Lutniczy im. Henryka Wieniawskiego.7
Henryk Wieniawski, patron konkursu skrzypcowego w Poznaniu; fotografia z Petersburga, ok. 1865. Domena publiczna.
6.3Konkurs Moniuszkowski
Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Stanisława Moniuszki założyła w 1992 roku śpiewaczka Maria Fołtyn, słynna odtwórczyni roli Halki. Odbywa się co trzy lata w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie; 12. edycja była w czerwcu 2025 roku.8posłuchaj
6.4Festiwale
Warszawska Jesień, czyli Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej, powstała w 1956 roku z inicjatywy kompozytorów Tadeusza Bairda i Kazimierza Serockiego. Organizuje ją Związek Kompozytorów Polskich, co roku we wrześniu.9posłuchaj Na Warszawskiej Jesieni wiele utworów zabrzmiało po raz pierwszy. Pełną wersję Gier weneckich Witolda Lutosławskiego wykonano tu 16 września 1961 roku.15posłuchaj Więcej o tej muzyce w kompendium XX wiek.
Wratislavia Cantans we Wrocławiu założył w 1966 roku dyrygent Andrzej Markowski jako festiwal oratoryjno-kantatowy, czyli poświęcony muzyce na chór, solistów i orkiestrę. Pierwszy koncert odbył się w studiu Polskiego Radia, a kolejne w zabytkowych kościołach i muzeach miasta. Dziś festiwal nosi imię założyciela i organizuje go Narodowe Forum Muzyki.10posłuchaj
Inne ważne festiwale to Jazz Jamboree w Warszawie (od 1958 roku, jeden z najstarszych festiwali jazzowych w Europie), Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (od 1963 roku) i Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym, który w 2026 roku odbył się po raz sześćdziesiąty.11
Wydarzenie
Miasto
Od roku
Dla kogo, co
Jak często
Konkurs Chopinowski
Warszawa
1927
pianiści, utwory Chopina
co 5 lat
Konkurs Wieniawskiego
Warszawa (1935), Poznań (od 1952)
1935
skrzypkowie
zwykle co 5 lat
Konkurs Moniuszkowski
Warszawa
1992
śpiewacy
co 3 lata
Warszawska Jesień
Warszawa
1956
muzyka współczesna
co roku we wrześniu
Wratislavia Cantans
Wrocław
1966
muzyka oratoryjna i kantatowa
co roku
Jazz Jamboree
Warszawa
1958
jazz
co roku
Festiwal Piosenki Polskiej
Opole
1963
piosenka
co roku
Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych
Kazimierz Dolny
lata 60. XX w.
muzyka ludowa
co roku
Zapamiętaj. Konkurs Chopinowski: Warszawa, od 1927 roku, co pięć lat, pianiści. Konkurs Wieniawskiego: od 1935 roku (Warszawa), od 1952 roku w Poznaniu, skrzypkowie. Warszawska Jesień: muzyka współczesna. Wratislavia Cantans: Wrocław, muzyka oratoryjna i kantatowa.
VII
Savoir-vivre na koncercie
Pierre-Auguste Renoir, Pierwsze wyjście (1876–1877), National Gallery w Londynie. Dziewczyna patrzy z loży na salę pełną widzów. Domena publiczna.
Savoir-vivre (czyt. sawuar wiwr, z francuskiego „umieć żyć”) to zasady dobrego wychowania. Na koncercie mają jeden cel: żeby wszyscy, i słuchacze, i wykonawcy, mogli w spokoju skupić się na muzyce. Te same zasady obowiązują w filharmonii, w operze i na koncercie w twojej szkole.
7.1Przed koncertem
Punktualność. Przyjdź kilkanaście minut wcześniej, żeby oddać kurtkę do szatni i spokojnie zająć miejsce. Spóźnionych obsługa może nie wpuścić na salę aż do przerwy albo do końca utworu.
Strój. Schludny i dostosowany do miejsca. Na wieczorny koncert w filharmonii czy na premierę w operze ubieramy się odświętnie.
Telefon. Wyłącz go albo wycisz całkowicie przed wejściem na salę. Nie nagrywaj i nie fotografuj, jeśli organizator na to nie pozwala.
Program. Przeczytaj program koncertu: dowiesz się, ile części ma utwór i kiedy się kończy.
7.2W czasie muzyki
Podczas gry nie rozmawiamy, nie szeleścimy papierkami, nie jemy i nie wychodzimy. Na sali nawet cichy szept słychać daleko. Jeśli musisz zakaszleć, poczekaj na przerwę między utworami albo zrób to jak najciszej.
7.3Kiedy klaskać
W muzyce klasycznej klaszczemy po zakończeniu całego utworu. Jeśli symfonia, sonata albo suita ma kilka części, między nimi panuje cisza, a brawa przychodzą dopiero po ostatniej. Dobra wskazówka: dyrygent albo solista opuszcza ręce, odwraca się do publiczności i się kłania.
Kiedy klaskać na koncercie muzyki klasycznej: utwór wieloczęściowy (symfonia, sonata, suita) jest całością, więc między częściami jest cisza, a brawa po ostatniej części. Schemat rysowany od zera.
Kiedyś było inaczej. Mozart opisał w liście do ojca z 3 lipca 1778 roku prawykonanie swojej symfonii w Paryżu: publiczność biła brawo w trakcie pierwszej części, gdy usłyszała fragment, który się jej spodobał.13 Dziś przyjęło się, że utwór wieloczęściowy jest całością i nie przerywa się go oklaskami.
Są wyjątki. W operze klaszcze się po pięknie zaśpiewanej arii, a w jazzie po solówce muzyka. Na koncertach muzyki popularnej publiczność często klaszcze do rytmu i śpiewa razem z wykonawcą.
7.4Po koncercie
Gdy publiczność długo bije brawo, artysta może zagrać bis, czyli dodatkowy utwór poza programem. Na koniec nie wybiegamy z sali, zanim artyści zejdą ze sceny. Kwiaty wręcza się wykonawcom po koncercie.
Zapamiętaj. Punktualność, odpowiedni strój, wyłączony telefon, cisza w czasie muzyki, oklaski po całym utworze (po wszystkich częściach cyklu), a nie między częściami.
VIII
Muzyka w internecie
Thomas Edison z fonografem, ok. 1877. Fot. Levin C. Handy, Library of Congress. Domena publiczna.
Jeszcze niedawno, żeby posłuchać symfonii, trzeba było pójść do filharmonii albo kupić płytę. Thomas Edison zapisał dźwięk na fonografie w 1877 roku, a na początku XX wieku nowe płyty reklamowano w gazetach co miesiąc. Dziś w telefonie masz dostęp do nagrań z całego świata, nut, encyklopedii i aplikacji do ćwiczeń. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie szukać i komu ufać.
8.1Bazy wiedzy o muzyce
Polska Biblioteka Muzyczna (polskabibliotekamuzyczna.pl): hasła z Encyklopedii Muzycznej PWM o kompozytorach i dziełach, z nazwiskami autorów haseł.
POLMIC, czyli Polskie Centrum Informacji Muzycznej (polmic.pl): encyklopedia polskich kompozytorów, wykonawców i instytucji, kalendarz wydarzeń.
Culture.pl (culture.pl): artykuły o polskich twórcach i dziełach, po polsku i w innych językach.
IMSLP (imslp.org): bezpłatne nuty utworów, do których wygasły majątkowe prawa autorskie. W Polsce gasną one zwykle po 70 latach od śmierci twórcy.18
Polona (polona.pl): cyfrowa biblioteka ze skanami dawnych nut, rękopisów i rycin.
Do ćwiczenia słuchu przydadzą się aplikacje z interwałami, akordami i dyktandami, na przykład interwaly.pages.dev. Ćwiczenia z teorii muzyki po angielsku znajdziesz na musictheory.net. W telefonie zainstaluj metronom, żeby ćwiczyć w równym tempie, i stroik (tuner), żeby nastroić instrument.
Reklama prasowa firmy Victor z 1909 roku: lista nowych płyt na luty. Internet Archive, bez ograniczeń praw.
8.3Serwisy z muzyką klasyczną
Spotify: ogromny katalog nagrań; można słuchać bezpłatnie (z reklamami) albo w płatnej wersji Premium.14
Apple Music Classical: aplikacja tylko z muzyką klasyczną, z wyszukiwaniem po kompozytorze, utworze i wykonawcy; działa w ramach płatnej subskrypcji Apple Music.14
Ninateka (ninateka.pl): serwis Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego z filmami i nagraniami, w tym koncertami i filmami o polskich kompozytorach. Jest bezpłatny i nie wymaga logowania.14
Digital Concert Hall (digitalconcerthall.com): koncerty Filharmoników Berlińskich na żywo i z archiwum. Serwis jest płatny, ale koncerty edukacyjne i część filmów są bezpłatne.14
Dwójka, czyli Program Drugi Polskiego Radia (polskieradio.pl/8): muzyka klasyczna na żywo, transmisje koncertów i konkursów, audycje do odsłuchania później.
YouTube, kanały oficjalne: Narodowy Instytut Fryderyka Chopina (przesłuchania Konkursu Chopinowskiego), Towarzystwo Muzyczne im. Henryka Wieniawskiego, filharmonie, opery i kanały wydawnictw płytowych oznaczone słowem „Topic”. Nagrania na tej stronie pochodzą głównie z takich kanałów.
8.4Jak korzystać mądrze
Podstawa programowa wymaga, żebyś umiał wybierać materiały i krytycznie je oceniać. Przy każdej stronie i każdym nagraniu zadaj sobie pytania:
Kto to napisał albo wykonał? Instytucja, encyklopedia z podpisanym autorem, oficjalny kanał wykonawcy, czy nie wiadomo kto?
Czy inne źródła mówią to samo? Porównaj co najmniej dwa. Encyklopedia internetowa to dobry początek, ale nie ostatnie słowo.
Czy podano źródła? Rzetelny tekst mówi, skąd wziął daty i liczby.
Czy nagranie jest pełne i oficjalne? Na nieoficjalnych kanałach bywają nagrania pocięte, zniekształcone albo źle podpisane.
Czy szanuję prawa autorskie? Nie kopiuj cudzych nagrań i tekstów jako własnych, podawaj źródło.
Zapamiętaj. Bazy wiedzy: Polska Biblioteka Muzyczna, POLMIC, culture.pl, IMSLP (nuty). Serwisy z muzyką klasyczną: Spotify, Apple Music Classical, Ninateka, Digital Concert Hall, Dwójka, oficjalne kanały YouTube. Zawsze sprawdzaj, kto jest autorem.
IX
Jak rozpoznać
Adolph Menzel, Koncert fletowy Fryderyka Wielkiego w Sanssouci (1850–1852), Alte Nationalgalerie w Berlinie. Muzyka klasyczna, świecka, zespołowa (kameralna), z funkcją artystyczną: dworzanie słuchają w skupieniu. Fragment obrazu jest też w nagłówku strony. Domena publiczna.
Na sprawdzianie dostaniesz fragment nagrania, zdjęcie albo opis. Odpowiadaj krok po kroku.
Rodzaj muzyki: pytania po kolei
Czy ktoś śpiewa? Nie: muzyka instrumentalna. Tak, bez instrumentów: wokalna. Śpiew z instrumentami: wokalno-instrumentalna.
Ilu jest wykonawców? Jeden: solowa. Kilku: kameralna. Wielu: chóralna albo orkiestrowa.
Skąd pochodzi? Kompozytor i sala koncertowa: klasyczna. Polska wieś, kapela: ludowa. Daleki kraj, inne skale i instrumenty: etniczna. Piosenka, perkusja, gitara elektryczna, mikrofon: popularna (rozrywkowa).
Czy jest religijna? Tekst modlitwy, kościół, liturgia: sakralna. Inaczej: świecka.
Czy coś opowiada? Tytuł albo opis ilustruje historię lub obraz: programowa. Same dźwięki i forma: absolutna.
Funkcja muzyki: gdzie i po co?
Liturgia i obrzęd: religijna (obrzędowa). Słuchanie w skupieniu: artystyczna. Taniec, marsz, film, gra, reklama: użytkowa. Zabawa: rozrywkowa. Nauka i terapia: wychowawcza. Hymn i wspólny śpiew: społeczna i patriotyczna.
9.1Ściągawka: życie muzyczne
Temat
Najważniejsze
muzyka
sztuka celowego organizowania struktur dźwiękowych w czasie; hymn hurycki z Ugarit, ok. 1400 p.n.e.
religijna, artystyczna, użytkowa, rozrywkowa, wychowawcza i terapeutyczna, społeczna i patriotyczna
zawody
kompozytor, aranżer, instrumentalista, wokalista, dyrygent, chórmistrz, lutnik, reżyser dźwięku, DJ, animator kultury, dziennikarz, muzykolog, teoretyk muzyki
instytucje
filharmonia, opera, operetka i teatr muzyczny, orkiestra, dom kultury, ognisko artystyczne, muzeum, biblioteka
konkursy
Chopinowski (Warszawa, 1927), Wieniawskiego (1935; Poznań od 1952), Moniuszkowski (1992)
festiwale
Warszawska Jesień (1956), Wratislavia Cantans (1966), Jazz Jamboree, Opole, Kazimierz Dolny
savoir-vivre
punktualnie, schludnie, telefon wyłączony, cisza, brawa po całym utworze
internet
PBM, POLMIC, culture.pl, IMSLP, Polona; Spotify, Apple Music Classical, Ninateka, Digital Concert Hall, Dwójka; sprawdzaj autora
X
Ćwiczenia
Naciśnij odpowiedź. Każde pytanie ma wyjaśnienie. Kolejność pytań i odpowiedzi zmienia się przy każdym rozpoczęciu.
Ćwiczenia działają tylko na stronie internetowej: muzyka-wokol-nas.pages.dev, rozdział X.
10.1Jaki to rodzaj muzyki? (ze słuchu)
Fragmenty nagrań z YouTube, do 40 sekund. Odtwarzacz wczytuje się dopiero po kliknięciu.
10.2Kto to robi?
Opis pracy, a ty wskazujesz zawód (rozdział IV).
10.3Jak się zachować?
Sytuacje z koncertu (rozdział VII).
10.4Gdzie to znajdę?
Zasoby internetowe (rozdział VIII).
10.5Co widzisz? (z obrazu)
Instytucje, zawody i rodzaje muzyki na obrazach i zdjęciach.
XI
Do słuchania
Utwory i nagrania z całej strony w kolejności rozdziałów. Odtwarzacz YouTube wczytuje się dopiero po kliknięciu, więc sama strona nie łączy się z YouTube. Na wydruku zamiast odtwarzacza jest kod QR.
1
Chorał gregoriański: Salve Regina
Chór mnichów z opactwa Saint-Pierre w Solesmes (nagranie z 1930 r.)
Muzyka sakralna i wokalna: jeden głos melodii śpiewany przez chór mnichów, po łacinie, bez instrumentów.
Otwórz w YouTube · kanał: Choeur des moines de l’Abbaye de Saint-Pierre de Solesmes – Topic
youtu.be/k2eogtzV0MI
2
Wolfgang Amadeus Mozart: Eine kleine Nachtmusik KV 525, cz. I Allegro
Amsterdam Baroque Orchestra
Muzyka świecka, klasyczna, instrumentalna i zespołowa: gra zespół smyczków, bez słów i bez treści religijnej.